شمارهٔ ۶۷

خود را با ما چو دیده بستیم نمود

گردی بودیم چون نشستیم نمود

در پردة آینه نهان بود رخش

این چهره درست تا شکستیم نمود

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع