شمارهٔ ۱۳ - مدح وزیر میرزا طالب‌خان

آصف جم قدر میرزا طالب‌خان

آنکه ندیده خرد وزیر چنینی

پیش ازین کش سپهر در مدد ملک

بهر وزارت سپرده بود نگینی

چندی ازو بستدش که خلق بدانند

دولت و دین را چو او نبوده امینی

باز در ایّام پادشاه جوانبخت

آنکه ازو یافت تشت عدل طنینی

آنکه به عهدش ز چار گوشة عالم

گوش زمان هیچ ناشنیده انینی

آنکه ز اقبال او ز شش جهت ملک

تخت شهی را نبوده تخت‌نشینی

شاه صفی آنکه بی‌غذای نوالش

در رحم آرزو نمانده جنینی

کرد در انگشت او نگین وزارت

مرتبة آسمان گرفت زمینی

شب ز عطارد چو خواست صورت تاریخ

طبع بلند اخترم که داشت نگینی

گفت عطارد رقم سپرد چو با وی

شاه چنین را سزد وزیر چنینی

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع