شمارهٔ ۴۵۳

ای دل طریقِ نیستی از من به یاد گیر

وین طمطراق هر دو جهان را به باد گیر

عمر ابد نصیب کسی در جهان مباد

این عمر یک دو ساعته را هم زیاد گیر

شاگردی جنون کن و درس دلی بخوان

آنگه هزار نکته به هر اوستاد گیر

تا چند مشق غمزه کنی ای ستیزه‌کار!

گاهی سواد خوانی دل نیز یاد گیر

فیّاض شادی و غم دنیا چو رفتنی است

خود را اگر همیشه غمینی به شادگیر

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع