شمارهٔ ۳۳۲

دل از جفای محرم و بیگانه پر نشد

صد دل تهی شد و دل دیوانه پر نشد

چون شیشه سر به سجده نبردم که از غمش

سجّاده‌ام ز اشک چو پیمانه پر نشد

عمریست تا فسانة غم گوش می‌کنم

گوش دلم هنوز ز افسانه پر نشد

داغ فراخ حوصلگی‌های مشربم

صد خانقه تهی شد و خمخانه پر نشد

ناید به تنگ سینة فیّاض از غمت

از گنج هیچگه دل ویرانه پر نشد

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع