شمارهٔ ۶۴

رویش که هست رنگ ز رخسار مه ربا

ما را ازوست چهرة رنگین چو کهربا

تا چند دردسر کشم از افسر خرد

ای بوی گل کجاست جنون کله ربا؟

ما اهل مصر صرفه به کنعان نمی‌دهیم

با ماست زور جذبة یوسف ز چه ربا

در چنبر خمش دل ما را چه اعتبار

چوگان زلف او که بود گوی مه‌ربا

فیّاض اوج عزّت جاویدت آرزوست

هان گوهر مراد خود از خاک ره ربا

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع