شمارهٔ ۱۵
آن قوم که دلشان ز دورنگیها رست
آن قوم که دلشان ز دورنگیها رست
سجاده بدوشند و میناب به دست
بتخانه و کعبه پیششان یکسانست
دیدارپرستند نه دیوارپرست
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.