شمارهٔ ۹ - فراقیه

ای حکیمی کز استقامت طبع

آسمان را بری خمی از پشت

طول عالم به دست همت تو

یک بدست‌ست کم به چار انگشت

حدس تو چون عنان بجنباند

عقل پیشش رود به پشتاپشت

نبود با نسیم خلق خوشت

سنگلاخ فراق نیز درشت

بنده را در فراق حضرت تو

تلخی زهر زندگانی کشت

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع