راز سخن

شمارهٔ ۵۳

خوش آن ساعت که روبرویت افتم

خوش آن ساعت که روبرویت افتم
چو بوی مشک در گیسویت افتم
سحرگه خوش بود فایز پریشان
چو گیسوی تو در پهلویت افتم

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.