راز سخن

شمارهٔ ۲۹۹

خداوندا که در نزع روانم

خداوندا که در نزع روانم
مگردان لال از ذکرت زبانم
به فایز این قدرها مهلتی ده
که تا خود را به کوی او رسانم

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.