شمارهٔ ۲۸۲

سحرگه برگ گل تر شد ز شبنم

نسیم! آهسته بگشا زلف از هم

بیاور عطر زلفش سوی فایز

مرا فارغ کن از غم‌های عالم

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع