راز سخن

شمارهٔ ۲۴۱

شود فردا که منشیان تقدیر

شود فردا که منشیان تقدیر
نویسند جرم عصیانم به قطمیر
در آن محضر ندارد عذر فایز
به جز امید عفو و رحم تقصیر

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.