شمارهٔ ۱۷۷

سحرگه خوش بود رفتن سوی یار

نهانی از رقیبان و ز اغیار

نهد بر آستینش چهره فایز

کند تسلیم جانان جان افگار

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع