شمارهٔ ۶۷

ای آن که دهی مایه کم و خواهش بیش

آن روز که وقت بازپرس آید پیش

بگذار مرا که من خیالی دارم

با حسرت عیشهای ناکرده خویش

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع