شمارهٔ ۱۳۶

ای ترک میر ، فتنۀ بغما و خلخی

هم سر و مشک زلفی و هم ماه گلرخی

همچون بهار خرّم دردیده خرمی

همچون همای فرّخ بر بنده فرخی

در جادویی معلم پیران بابلی

در نیکوئی مقدم ترکان خلخی

مشکین خطی پس از چه سبب سیم عارضی

شیرین لبی پس از چه سبب زهر پاسخی

خارج شود ز نعت خطت طبع عنصری

عاجز شود ز وصف لبت و هم فرخی

تا همچو یوسفی بلطیفی و خرمی

بر جمع خلق حجت اهل تنا سخی

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع