راز سخن

شمارهٔ ۲۰

حورات نخوانم که تو را عار بود

حورات نخوانم که تو را عار بود
حورا برِ تو نگار دیوار بود
آن را که چنین لطیف دیدار بود
حقا که بر او عشق سزاوار بود

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.