شمارهٔ ۱۵
تا نسْرایی سخن، دهانت نبُوَد
تا نسْرایی سخن، دهانت نبُوَد
تا نگْشایی کمر، میانت نبُوَد
تا از کمر و سخن نشانت نبُوَد
سوگند خورم که این و آنت نبُوَد
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.