راز سخن

شمارهٔ ۱۱

آن زلف که او به بوی مرزَنگوش است

آن زلف که او به بوی مرزَنگوش است
گه بر جَبَه است و گه به زیر گوش است
زین‌باز عجب‌تر آن لب خاموش است
زو شهر و جهان به بانگ نوشانوش است

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.