راز سخن

شمارهٔ ۳۳

دردا که بر چون سمنت می‌ریزد

دردا که بر چون سمنت می‌ریزد
زلف سیه پرشکنت می‌ریزد
ای سی و دو سالهٔ من آخر بنگر
کان سی و دو دُر از دهنت می‌ریزد

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.