بخش ۸ - الحکایه و التمثیل
چنین گفتهست آن پیر پر اسرار
چنین گفتهست آن پیر پر اسرار
که نه گم میشوی تو نه پدیدار
اگر چون عرش اعلا گردی از عز
به هیچت بر نمیگیرند هرگز
وگر چون ذرهای گردی بهخُردی
چنین گفت او که هم گم مینگردی
چه میخواهی چه میگویی کجایی
سخن از دوغ گوی ای روستایی
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.