بخش ۳ - غزل

که گوید جز آیینه بر روی تو؟

که بالای چشم است ابروی تو!

دهد بوی جمعیت مرغ دل

پریشانی سنبل موی تو

صنوبر قدان را در آرد ز پای

خرامیدن سرو دلجوی تو

به صبح ازل گشت در طور حسن

تجلی، نظر کرده روی تو

به جای عرق، در مقام حیا

صفا می تراود ز هر موی تو

نگاهت در بیخودی می زند

به میخانه چشم جادوی تو

کند هر خسی،کار صد محتسب

چو طغرا بود مست در کوی تو

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع