شمارهٔ ۳

طغرا، به تیغ نطق، جهان را گرفته ای

کم نیستی تو هم ز جهانگیر آفتاب

تیرافکنان رای تو صد ره فکنده اند

پشت کمان به ترکش پر تیر آفتاب

در کشوری که تیغ خیالت علم شود

روید غلاف شرم ز شمشیر آفتاب

با آنکه می شود ز ره پرتوافکنی

نظم تو دستمایه تسخیر آفتاب

در حیرتم که بهر چه بی قدر مانده است

بر صفحه وجود، چو تصویر آفتاب

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع