شمارهٔ ۶۴۲

چرخ نامرد است، اگر مردی ازو یاری مخواه

خویش را در زیر بار یک جهان خواری مخواه

تا توان از تلخ و شیرین جهان پرهیز کرد

همچو چشم خوبرویان، غیر بیماری مخواه

در لباس خرمی صد عقده می روید ز دل

سرو قامت باش، لیکن رخت زنگاری مخواه

در شب زلفش مده چون شانه هرگز تن به خواب

گر سراپا چشم گردی، غیر بیداری مخواه

زورق از یمن سبکباری به ساحل می رسد

جان اگر خواهی، درین دریا گرانباری مخواه

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع