شمارهٔ ۴۵۲

نگیرم چون سر زلف سیاهش؟

که خود پرورده ام از دود آهش

محبت داد ما را سرزمینی

که آب دیده می خواهد گیاهش

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع