شمارهٔ ۱۹

گرچه ما را دسترس بر دامن آن ماه نیست

شکرلله از گریبان دست ما کوتاه نیست

بیقرار عشق را از محنت هجران چه باک

سیل را اندیشه از پست و بلند راه نیست

می کند دلجوئی احباب ما را بی حضور

وقت آنکس خوش که از حالش کسی آگاه نیست

گاه می گریم ز هجر و گاه می نالم ز عشق

حاصل شمع وجودم غیر اشک و آه نیست

در سراغش خضر ما آوارگی باشد طبیب

چون جرس چشم از پی منزل مرا در راه نیست

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع