بخش ۳۶۵ - لب اللب

بود هم لب لبت در گواهی

همانا ماده نور الهی

مؤید باشد از تأیید او عقل

مصفا و ز قشور و هم و هم نقل

کند درک علوم عالیات او

ز درک قلب دور از نائبات او

بکونی کو مصون از فهم محجوب

بعلم رسمی است ار هست منسوب

بکونی هست آن دلرا تعلق

که محصونست از رسم تفرق

ز حسن سابقه این خود دلیل است

بخیر خاتمه هم بس دخیل است

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع