بخش ۶۳ - جمع‌الجمع

ز جمع‌الجمع گر پرسی علامت

شهود خلق بر حق است اقامت

سب کسیران که راه جمع پویند

خود این را فرق بعد از جمع گویند

ز جمع آید چو سالک باز در فرق

بود در فرق اندر جمع خود غرق

خلایق را همی بیند حبابند

که در هستی خود قائم بآبند

بود ذات حق آن کور است بودی

خلایق نیست جز نقش و نمودی

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع