راز سخن

شمارهٔ ۱۷

در خوش چو بر مغز رسیدم از پوست

در خوش چو بر مغز رسیدم از پوست
گفتم بود این مقام جای من و دوست
چون نیک نظر نمودم از دیدهٔ دل
دیدم بمیان منی نباشد همه اوست

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.