راز سخن

شمارهٔ ۴۱ - قطعه

ای همه باد و خاک و آتش و آب

ای همه باد و خاک و آتش و آب
چه عجب‌گر تو را تعب باشد
تو که از پای تا سر اضدادی
بی‌تعب بودنت عجب باشد

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.