راز سخن

شمارهٔ ۱۲ - قطعه

چو باید عاقبت رفتن ز دنیا

چو باید عاقبت رفتن ز دنیا
به دنیا دل نبندد مرد دانا
جهان باشد رباطی کهنه باید
از اینجا بهر منزل شد مهیا
به دنیا بهر عقبی کار می‌کن
که اینجا هرچه کردی داری آنجا

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.