شمارهٔ ۸۴ - تاریخ

دوش در خانقه ز درویشی

بگرفتم سراغ انشائی

گفت ای یادهٔ تجلی پیر

دوش پر شد ایاغ انشائی

گشت تا صبح حشر زیر لحد

دل روشن چراغ انشائی

کوی پیر بزرگوار‌ آمد

جنت و باغ و راغ انشائی

بری از ماسوی بجلوهٔ دوست

شد چو حاصل فراغ انشائی

جست تاریخ او صغیر از دل

دل نشان داد داغ انشائی

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع