شمارهٔ ۶۲ - نصیحت

از یاد خدا مباش غافل

طاعت به ریا مساز باطل

از دست و زبان دلی میازار

رفعت طلبی دلی بدست آر

پرداز به لطف و مهربانی

کن خدمت خلق تا توانی

بگذر ز غرور و خودپرستی

بنگر که چه می‌شوی چه هستی

خود میدروی هر آنچه کاری

جز کشتهٔ خویش بر نداری

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع