تکبیت شمارهٔ ۱۰۶
روزگاری است که با ریگ روان همسفرم
روزگاری است که با ریگ روان همسفرم
میروم راه و ز منزل خبری نیست مرا
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.