راز سخن

شمارهٔ ۴۹۲

می‌تراود وحشت از بوم و بر کاشانه‌ام

می‌تراود وحشت از بوم و بر کاشانه‌ام
دارد از چشم غزالان حلقه در خانه‌ام
دام زیر خاک سازد سیل بی‌زنهار را
بس که باشد گرد کلفت فرش در کاشانه‌ام

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.