شمارهٔ ۳۳۰

داغم از خنده بیهوده خود، می ترسم

که چو گل مدت عمرم به شکفتن گذرد

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع