راز سخن

شمارهٔ ۲۰۲

شوربختم، دل به آن کنج دهانم می‌کشد

شوربختم، دل به آن کنج دهانم می‌کشد
موشکافم، دل به آن موی میانم می‌کشد
خار دیوارم، وبال دامن گل نیستم
بی‌سبب از باغ بیرون باغبانم می‌کشد

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.