شمارهٔ ۳۹۵

می گشاید ز خموشان دل بی کینه من

لب خاموش بود صیقل آیینه من

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع