راز سخن

شمارهٔ ۳۲۵

از باده چون عقیق تو سیراب می شود

از باده چون عقیق تو سیراب می شود
گوهر در آب خود چو شکر آب می شود

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.