راز سخن

شمارهٔ ۲۴۷

دایم دلم از دخل نفهمیده غمین است

دایم دلم از دخل نفهمیده غمین است
دخلی که مرا هست درین شهر، همین است

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.