راز سخن

شمارهٔ ۷

زد غوطه بس که در تن خاکی روان ما

زد غوطه بس که در تن خاکی روان ما
گردید رفته رفته زمین آسمان ما

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.