خنده‌های گم‌شده

من زن‌های روحم را

در مسلخ آخرین توبه

پرواز دادم

تا هیاهوی واژگان درد...

کسی از من نپرسید

آهای زن!

خنده‌هایت را چند فروختی؟

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع