قدر

هر کس از بلندای چشم‌هایم بیفتد

دیگر هیچ ستاره‌ای

تا هیچ آسمانی

با هیچ بهانه‌ای

نمی‌تواند خانه‌اش باشد؛

قدر مرا بدان!

که پشت پلک‌هایم

خانه‌ای داری

روشن‌تر از تمامی ستاره‌ها

بالاتر از همهٔ آسمان‌ها

به‌بهانهٔ عشق...!

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع