شمارهٔ ۴۶۲ - قطعه

فلک رتبه سبحانقلی خان که باشد

گدای درش قیصر روم و خاقان

بخارا ز یمن قدوم شریفش

زند خاک در چشم هندوصفاهان

ز بهر جلوس وی ایستاد گیتی

بنا کرد تختی چو تخت سلیمان

ز ابروی خوبان بود متکایش

بود پایه او سر تاجداران

فلک از فرازش فتادست بر خاک

زمین از گران سنگیش گشته حیران

شکسته کمر کوه قاف از وقارش

کشیدست پای خجالت به دامان

به تاریخ اتمام او سیدا گفت

محل جلوس شهنشاه دوران

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع