شمارهٔ ۴۶

حاصل ز تو جز درد دل ریش ندارم

قسم از لب نوشین تو جز نیش ندارم

یک جان نه که صد جانت فدا باد ولیکن

معذور همی دار که زین بیش ندارم

هر روز خوهی تا که ستانی دل از من

حیلت چه بود چون من درویش ندارم

تا در غم تو پای من از جای برفت است

هم جان و سر تو که سر خویش ندارم

والله که ز هستی خودم یاد نیاید

تا آینه روی تو در پیش ندارم

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع