گشایش

آغاز کردمش

افسوس ناگه از سر شاخ سخن پرید

پرواز را

در شاخه زار فکر

من پی گرفتم اما

دامی به ره نهادمش از گیسوان تو

آواز دادمش

گردن نهادمش

با واژه نجیب نوازش

بس ناز دادمش

یاری گرفتم از همه کائنات تا

پوشیده روی آمد و لب بسته ایستاد

بر دفتر سپید دهان باز کردمش

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع