فاتح

از تیغ آفتاب

با دست و بادبادک و طفلی به روی بام

میدان و ازدحام

از زنده باد خلق به تندیس انقلاب

تندیس انقلاب ربوده است در هوا

نخهای بادبادک و آن طفل نامراد

فریاد می کشد

ای بادبادکم

ای باد ... و زنده باد به هر لحظه بیشتر

می گیرد اوج و موج ز پروازهای باد

میدان تهی شده

دیگر نشانهای ز هیاهوی روز نیست

و آن طفل نامراد هم از بام رفته است

اما به زیر چشم حسود ستارگان

در پنجه های فاتح تندیس انقلاب

دنبال بادبادک او تاب می خورد

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع