راز سخن

بخش ۵۸ - کَثْرَةُ الضَّحَکِ تُمیتُ القَلْبَ

بر تو بادا که خیره کم خندی

بر تو بادا که خیره کم خندی
ور بخندد کسی تو نپسندی
هیچ دانی غرض از این‌ها چیست‌؟
هر که خندید بیش‌، گریست
در جهانی دهان ز خنده ببند
چون برستی ز هول حشر، بخند

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.