شمارهٔ ۵۸۲

گل پی نکهت او دست دعا کرد بلند

شمع، گردن به ره باد صبا کرد بلند

هر قدم در ره گلشن خطری در خواب است

چون تواند جرس غنچه صدا کرد بلند؟

در ره کعبه ی دل، راز نهان بسیار است

هر سخن را نتوان همچو درا کرد بلند

خاک این غمکده چون بالش پر گر بالد

سر مویی نتواند سر ما کرد بلند

هرکه کوتاه کند رشته ی امید سلیم

دست خود را نتواند به دعا کرد بلند

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع