شمارهٔ ۳۳۲

عاشقانیم، به ما طعنه ی دیگر خود نیست

گر بود دامن ما پاره، ولی تر خود نیست

نتوانیم ز انصاف گذشت ای زاهد

سبحه هرچند عزیز است، چو ساغر خود نیست

همره نامه فرستم دل خود را سویش

خون او سرختر از خون کبوتر خود نیست

تنگدستان محبت ز کجا، زر ز کجا

سر و جان در ره یار است ولی زر خود نیست

ز آشنایان تو ای آب بقا در عالم

خبر از خضر نداریم [و] سکندر خود نیست

وصل معشوق کسی را چو دهد دست سلیم

چه زیان است در اسلام، برادر خود نیست

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع