راز سخن

شمارهٔ ۱۳۳

در چمن چون لاله می بی‌باک می‌باید گرفت

در چمن چون لاله می بی‌باک می‌باید گرفت
سایهٔ دستی ولی از تاک می‌باید گرفت
گر گلابی لایق پیراهنم خواهد کسی
گل ندارد، از خس و خاشاک می‌باید گرفت
با جهان سفله افتاده‌ست کار و بار من
همچو دهقان نان مرا از خاک می‌باید گرفت
عشق می‌خواهی، برافشان آستین بر هرچه هست
دامن پاکان به دست پاک می‌باید گرفت
گر سراغ بوی او خواهی ازین گلشن سلیم
همچو گل از سینهٔ صد چاک می‌باید گرفت

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.