راز سخن

شمارهٔ ۱۳۱

چون موم بر آتشی رسی آب مشو

چون موم بر آتشی رسی آب مشو
چون رشته ز تاب خویش بی تاب مشو
بر روی زمین به چین ابرو بنشین
در چشم زمانه خون شو و خواب مشو

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.